Nina Simone 9 Oktober 2012

Dinsdagavond gingen we met de klas naar Nina Simone. De voorstelling vond ik erg leuk, misschien wel de leukste schoolvoorstelling tot nu toe. De actrices en acteurs vertelde het verhaal van Nina Simone en het verhaal was heel sterk, tussendoor zongen ook nog liedjes. Het allereerste liedje ‘Four Woman’ kende ik al alleen had nooit echt precies op de tekst gelet. Na de voorstelling ben ik dat liedje gaan luisteren met de tekst erbij en gelijk snapte ik het.

Verder waren er veel verschillende stijlen in de liedjes maar het meeste was wel Jazz, Soul en Gospel. Het verhaal van Nina Simone vond ik erg mooi en duidelijk uitgebeeld. De man met de trompet was ook echt super goed, en die man en vrouw die piano konden spelen ook. Tijdens de voorstelling leek soms ook gewoon alsof ze het ter plekke bedachten omdat ze zo goed speelde en heel erg het publiek er bij betrokken of tussendoor tegen elkaar opeens gingen schreeuwen.

Het decor was goed ingericht niet zo standaard en het betrok het publiek er ook bij. Wat mij erg opviel tijdens de voorstelling was dat ze steeds aan het drinken waren, ik weet niet of dit er bij hoorde of niet maar het was wel erg afleidend. De acteurs/actrices trokken ook één keer allemaal nieuwe outfit aan dat was ook erg leuk om te zien. Soms was het ook wel verwarrend omdat ze allemaal Nina Simone speelde en op gegeven moment ook een man, wat natuurlijk wel heel grappig was maar aan begin beetje verwarrend. Op een gegeven moment vertelde ze ook een verhaal over een man die een bom in kelder had gelegd terwijl er nog kinderen waren en daar waren 3 kinderen aan overleden en die man is nooit berecht dat vond ik wel zielig en oneerlijk en dat stukje raakte me wel. Achter het podium hingen ook nog drie lange doeken en daar werd soms een paar beelden geprojecteerd dat was ook wel gaaf. Het laatste dat een man alle platen van Nina Simone neerlegde dat was ook wel leuk want toen pas besefte ik hoeveel platen zo eigenlijk had gemaakt en hoe bekend ze was, eerlijk gezegd had ik voor die voorstelling nog nooit van haar gehoord op het nummer ‘Four Woman’ na.

Hoe ik in aanraking kwam met kunst.

Hoe ik in aanraking kwam met kunst.

Het begon bij mij op de basisschool ik en mijn beste vriendin waren altijd aan het zingen en dansen, ik vond het toen al harstikke leuk alleen het was meer voor de lol. Later kwam ik in groep 8 terecht en toen had ik een clubje en wij waren bekend op school omdat we altijd gingen optreden met onze dansjes en liedjes, dat moment dacht ik echt dat ik later actrice of zangeres zou worden en dat ik echt talent had. In groep 7 ging een vriend van mij op tekenles en het leek mij ook wel leuk en dus ging ik ook op tekenles. Ik was er totaal niet goed in maar door de les kon ik al stuk beter tekenen en dus bleef ik twee jaar op tekenles. Ik ging ook in groep 8 op theaterles. Ik vond theaterles echt super leuk en werd er echt goed in, daarom heb ik het ook 5 jaar lang gedaan. Helaas moest ik er na 5 jaar af vanwege school. Na de basisschool vonden mijn ouders mij een heel kunstzinnig kind en wouden ze dat ik op een kunstschool ging, zelf leek het mij ook wel leuk en dus bezochten we IVKO. Bij de aanname gesprek nam ik al mijn tekeningen, video’s van optredens en gedichten die ik had gemaakt mee. Al snel besloot ik dat ik daar echt op school wou en ik kreeg een belletje dat ik aangenomen was. Nu een paar jaar later besef ik dat mijn ‘kunst’ meer voor de lol was en niet echt proffesioneel ofzo. Vooral op IVKO waren heel veel mensen die echt goed konden tekenen en echt goed konden dansen en zingen. Ik daar in tegen was niet goed maar deed het gewoon voor de plezier ervan. Wel kon ik redelijk acteren en dus ging ik daarin verder en nu is acteren en een soort doel in mijn leven. Ik ondekte kunst toen ik op de basisschool zat, maar op de middelbare school besefte ik pas echt was kunst was en is.

Ramona Smit